Fietsen in de Ardennen

Het zijn niet de Franse Alpen maar met stukken van 20% is het toch best een uitdaging!
Ik zal het maar meteen toegeven, ik ben niet de meest ervaren of snelle klimmer, maar leuk vind ik het wel. Met een fietsvakantie naar de Mont Ventoux en de Dolomieten in het vooruitzicht leek het mijn vriend (Gertjan) en ik een goed idee om alvast een weekendje te gaan fietsen in de Ardennen. Van andere fietsers hadden we al gehoord dat de Ardennen klimmetjes kort maar ook pittig kunnen zijn, Het zijn niet de Franse Alpen maar met stukken van 20% is het toch best een uitdaging!

We vertrokken vrijdag vroeg in de middag naar La Roche en Ardenne en kwamen met een klein beetje vertraging aan het eind van de middag aan. Omdat het mooi weer was besloten we om een korte avondrit van 50km te gaan maken. Gertjan had op GPSies een geschikte route gevonden dus we konden snel op weg.

Fietsen vanuit La Roche-en-Ardenne

De eerste kilometers fietsten we door La Roche, een leuk en toeristisch dorpje, met daarna een kort geleidelijk klimmetje het dorp uit. Hoewel we op vrij brede wegen fietsten was het verkeer heel rustig, en anders dan in Nederland werd er ruim om ons heen gereden, een lekker begin.

Klimmen in de Ardennen, lastiger dan ik dacht!

Na een korte afdaling moesten we rechtsaf een smal weggetje in en een kleine brug over, voor me zag ik alleen een zandpad stijl omhoog lopen dus ik dacht dat we verkeerd waren gefietst en was al afgestapt toen ik Gertjan opeens hoorde zeggen, ow.. wacht even.. fiets maar even een rondje en helemaal terug schakelen, het bleek dat we een zijweggetje parallel aan het zandpad in moesten die we in eerste instantie gemist hadden. Meteen ging de weg stijl omhoog en kregen we te maken met percentages van 17 tot 23 procent, het bleek de klim Le Pied Monty te zijn. Gertjan was al snel uit het zicht verdwenen en het enige wat ik dacht was: niet afstappen want ik kom nooit meer terug op mijn fiets! De eerste paar meter was ik meteen al buiten adem en ik moest echt even een ritme vinden, hoe doen andere fietsers dit? achteraf bleek het maar om een stuk van 300 meter te gaan en ben ik heel huids boven gekomen, maar de schrik zat er wel een beetje in.

Klim Le Pied Monti

Na de eerste 300 meter (het voelde als 10km) vlakte de klim af tot percentages van 3 tot 5 procent en was er even tijd om bij te komen en van het uitzicht te genieten, we waren nu op het hoogste punt in de omgeving, en hadden een mooi uitzicht over weilanden en bos.

Gelukkig was de rest van de route iets minder stijl, na nog een stukje verkeerd te zijn gefietst over een grindpad naar beneden (ook best spannend!), waren we uiteindelijk na iets meer dan 60km weer terug bij ons B&B en was het tijd om lekker op het terras te zitten en wat te eten in La Roche en Ardenne.

Het was rustig op de weg met een route over vrij geleidelijke klimmetjes

Voor zaterdag hadden we een route van 115km en 1700 hoogte meters op het programma staan. Hoewel ik dit jaar nog niet veel hoogte meters gefietst had dacht ik dat geen probleem zou zijn. De eerste 55km gingen erg lekker, we waren op tijd weg gefietst en het was rustig op de weg met een route over vrij geleidelijke klimmetjes van rond de 5%. Na 55km werd het toch weer een stukje flink stijl, gelukkig was er ook net een hardloop evenement bezig en werd ik door verschillende mensen aangemoedigd, goed voor de motivatie. De weg golfde omhoog en elke keer als ik dacht boven te zijn kwam er weer een nieuw stijl stuk, toch ging het een beter dan gisteren en kwam ik goed boven.

De tocht ging niet zonder problemen

Helaas begonnen toen de problemen, mijn fiets schakelde niet meer lekker en sprong op het kleine blad steeds in een zwaardere versnelling, niet fijn als je de hele tijd omhoog en omlaag fietst. Nadat Gertjan mijn fiets geïnspecteerd had en niet wist waar het aan kon liggen besloten we maar gewoon door te fietsen. We waren nog maar net over de helft en hadden dus nog wel wat kilometers te gaan. Het volgende probleem, de hele dag was het erg warm, boven de 30 graden, ik had best veel gedronken maar begon de hitte toch best wel te voelen en kreeg na 85km ook nog eens last van mijn longen. Hoestend en piepend heb ik de laatste klimmetjes gedaan, echt lekker was het niet maar ik heb de tocht gelukkig uit kunnen fietsten. De laatste klimmetjes in de route waren erg mooi en niet moeilijk over een mooie gladde weg door het bos en de weidevelden omhoog met aan het eind een verassend lange afdaling terug naar de B&B.

Ondanks de ‘problemen’ onderweg heb ik toch wel ontzettend genoten van het fietsen in de Ardennen, hier komen we zeker nog een keertje terug!